الاستعجال « * » آن‌وقت آسوده در فكر خريد خود باشند اما حواس به قدر ذرهء پيش معنى اين اعمال باشد نه با اين‌كه همهء حواس ميهمان بايد پيش ميزبان باشد و چشمش بدست او و حركات و سكناتش به ميل او ، حتى روزهء مندوب « * » بىاذن او مذموم است ، چه جاى اينكه در خانهء او هتك عرض او را بكنى ، و هتك عرض سلطان السلاطين اشتغال به مناهى اوست ، كدام حاجى از حجاج متعارفه كه وارد حرم الهى شود درآيد و اقلا صد معصيت از او سرنزند از دروغ و غيبت و اذيت به غير و سخن‌چينى و تعطيل حق غير و فحش به عكّام « * » و حمله دار و غيره كه ورقه گنجايش تفصيل آنها را ندارد و اللّه اعلم . چون شروع به طواف نمايد بايد هيبت عظمت و خوف و خشيت و رجاء عفو و رحمت شراشر « * » وجود او را بگيرد اگر جوارح خارجيه نلرزد اقلا دلش بلرزد ، مثل آن ملائكه كه حول عرش دائما به اين نحو طواف مىكنند اگر بخواهد متشبه به آنها باشد چنان‌كه در اخبار است و بايد ملتفت باشد كه طواف منحصر به طواف جسمانى نيست بلكه يك طواف ديگرى هم هست كه اصل طواف حقيقى اوست و آن را طواف قلبش

--> ( * ) على سبيل الاستعجال : با عجله . ( * ) مندوب : مستحب . ( * ) عكام : چاروادار . ( * ) شراشر : سرتاسر .